Μου δινει χαρα.......

Η καθημερινοτητα μου γιατι εχει ενδιαφερον.

Η δουλεια μου γιατι κανει ανθρωπους να χαμογελουν.

Οι συναδελφοι μου γιατι μου επιτρεπουν να διαφωνω.

Ο γειτονας μου γιατι μου δινει ασφαλεια με την παρουσια του.

Η βεραντα μου γιατι μου προσφερει την θεα ολης της πολης.

Τα λουλουδια μου γιατι μεθουν την μυτη μου.

Ο μελωδος μου γιατι τραγουδαει με το πρωτο αερακι.

Ο καφες μου γιατι ειναι η πρωινη μου απολαυση.

Το χωριο μου γιατι ειναι η σιγουρη αποδραση.

Και φυσικα ΕΣΥ που εκανες τη ΖΩΗ ΜΟΥ

να ειναι ετσι ακριβως οπως την ΘΕΛΩ!!!

Στο σωμα σου να κατοικω..

Αν εχεις παρεα τη χαρα να σου λειψω
Αν εχεις παρεα το χαμογελο να μου λειψεις
Μα μην λειψεις στη σκεψη μου
γιατι δεν μπορει να σε στερηθει...

Ακουγωντας...

ενα παγωμενο σαββατοβραδο του Νοεμβρη...

μακια!!!!!!

ΕΣΥ....ΜΟΝΟ ΕΣΥ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!!!!!

Χρονια πολλα ματακια μου
Να βλεπεις μονο ομορφιες!

Χρονια πολλα χαρα μου
Να χαιρεσαι καθε λεπτο!

Χρονια πολλα αγαπη μου
Να μπορεις ν'αγαπας!

Χρονια πολλα ψυχη μου
Να προσεχεις την ψυχουλα σου
μην πεσει και σπασει!

Χρονια πολλα ηλιε μου
Να φωτιζεις παντα γυρω σου!

Χρονια πολλα αστερακι μου
Μην πεσεις και μου πληγωθεις!

Χρονια πολλα ζωη μου
ΟΜΟΡΦΗ ΝΑΝΑΙ ΠΑΝΤΑ Η ΖΩΗ ΣΟΥ!

Μακρυα .....αλλα τοσο κοντα

Θα σε φτασω....

προσπαθω....

να σε πιασω....

να σε παρω....

σε κορνιζα να σε βαλω....

Γεννιομαστε για ν'αγαπαμε...

Γεννιομαστε για ν'αγαπαμε.
Πληγωνομαστε απο απατηλα συναισθηματα και τρομαζουμε.
Χανομαστε μες στον εαυτο μας κι αφουγκραζομαστε
τα καρδιοχτυπια μας,προφυλαγμενοι απο
το καβουκι της επιφυλαξης.
Και απο εκεινη τη στιγμη παυουμε να γευομαστε
τους αληθινους χυμους του ερωτα,
τους αληθινους χυμους της ζωης.
Συγκλονιζομαστε απο το φοβο της απορριψης,
αντι να προσκυναμε το μεγαλειο της αγαπης.
Ειναι τραγικο στα ονειρα μας να ευχομαστε
να βρουμε την αληθινη αγαπη,
κι οταν αυτο συμβει,
να ευχομαστε να βγουμε αλωβητοι απο τη φωτια της.
Οι μαρτυρες του ερωτα γευονται μονο την αληθεια του.
Αλλα ειμαστε ανοητοι θνητοι και χανουμε την ουσια
αποζητωντας στεγανα ακομα και στον ερωτα.
Ομως η αγαπη ειναι ανεμος, στοιχειο που κυριευει
ψυχες και σωματα, χωρις ορια.
Τον ερωτα δεν τον γνωριζεις αν δεν συντριβεις
στις συμπληγαδες του.
Η αγαπη ειναι πολεμος και γιορτη και ερχομαστε
στον κοσμο για να τα ζησουμε ολα!!!


"Ηθελα μονο ενα αντιο"
Πασχαλια Τραυλου

Χρωμα του ηλιου η καρδια μου

Ηχος του κυματος η σκεψη μου
Ηχος του ανεμου οι φοβοι μου
Ηχος του κενου η σιωπη μου
Ηχος της ζωης σου η ζωη μου

Θελω να μου κρατας το χερι και να μου πεις:
"Παμε να κολυμπησουμε στα βαθεια;"
Και γω να'ρθω...
και να μην φοβαμαι οτι θα βουλιαξω...
Γιατι δεν θα μ' αφησεις να βουλιαξω......

Ζωουλα μου σ'αγαπω..

Φτανοντας να αποχαιρετησω τον Οκτωβρη

και να καλωσορισω τον Νοεμβρη

συνειδητοποιω ποσο γρηγορα περνουν

οι ωρες οι μερες οι μηνες τα χρονια …….η ζωη

Την νοιωθω να φευγει να χανεται

και σκεφτομαι ποσο πολύ την αγαπω

Την ακουω να μου τραγουδα

και να μου θυμιζει ποσο ομορφη ειναι

Ταξιδευω μεσα της προσπαθωντας ν ακουμπησω

τα ονειρα μου στο δρομο που η ιδια μου χαραζει

αλλοτε ριχνοντας λιθαρακια για να μην χαθω,

αλλοτε φτειαχνοντας γεφυρια για να ξεπερασω τα δυσκολα,

αλλοτε χτιζοντας τοιχους για να εμποδισει τα σχεδια μου

και αλλαζοντας την πορεια μου αναλαμβανει και την ευθυνη.

Μ’αρεσει να την αφηνω ν’ αποφασιζει για μενα

οταν δυσκολευομαι....

Με εχει πεισει ότι ξερει καλυτερα

Κι αν κανει αυτή λαθος θα εχω καποιον να κατηγορησω

Μ’ εμαθε να μην βιαζομαι σ’αυτό το ταξιδι

Μ’εμαθε πως είναι καλυτερα να διαρκεσει πολλα χρονια

και μεγαλη πια ν’αραξω στο νησι της ψυχης μου

πλουσια μ’όλα αυτά που κερδισα στο δρομο μου

από τις ατελειωτες εμπειριες που μου προσφερε

Ζωουλα μου χαιρομαι που σ’εχω

κι ας τρεχεις γρηγορα

Σ’ευχαριστω για ότι μου δωσες μεχρι τωρα

γιατι μεσα από αυτά εζησα

Σ’ευχαριστω γι’αυτά που θελεις ακομα να μου δωσεις

γιατι μεσα από αυτά θα ζησω

Σ’ευχαριστω που μ’αφηνεις να μεγαλωνω

γιατι θελω να σου φωναζω

κάθε ωρα, κάθε μερα, κάθε μηνα, κάθε χρονο,

ποσο πολύ Σ’ΑΓΑΠΩ!!!!!!!!!!

Οπου πας θα σε κοιταζω...

.......δεν μπορω να ζω τον κοσμο
αν δεν ζεις κι εσυ μαζι.......

Αν μ' αγαπας...

Αν μ' αγαπάς
θα κλέψω χρώμα της φωτιάς και λευκό πανί
οι δυο μαζί να ζωγραφίσουμε ξανά τη ζωή
Αν μ' αγαπάς
δεν θα 'χει γκρίζο πουθενά να κοιτάς.
Θα με κρατάς και σε λιμάνια γιορτινά θα με πας
Μα αν όλα αυτά
που μοιάζουν όνειρα τρελά γίνουν μια κραυγή
αν όλα αυτά κι ό,τι κι αν έχω φανταστεί δε θα 'ρθει
θα 'ναι χαμός θα σκοτεινιάσει όλο το φως θα σβηστεί
ίσως γιατί για μένα ο κόσμος είσ' εσύ μόνο εσύ
Αν μ' αγαπάς
δε θα 'χει σύνορα για μας ούτε μοναξιά
με το βοριά και με τ' αστέρια της νυχτιάς συντροφιά
Αν μ' αγαπάς
με λόγια μόνο της καρδιάς θα μιλάς
θα με κρατάς και σε λιμάνια γιορτινά θα με πας
Αν μ' αγαπάς
δεν θα 'χει γκρίζο πουθενά να κοιτάς
θα με κρατάς και σε λιμάνια γιορτινά θα με πας
Αν μ' αγαπάς
θα κλέψω χρώμα της φωτιάς μόνο αν μ' αγαπάς
Αν μ' αγαπάς
δεν θα 'χει σύνορα για μας μόνο αν μ' αγαπάς

Ενα τραγουδι που μ' αρεσει πολυ...

για σενα που με διαβαζεις καθε ξημερωμα...

Σου ζωγραφιζω...

Θα σε προσεχω...

Έλα κοντά μην κάνεις πίσω
το χέρι κράτα μου στα σκοτεινα

Έλα κοντά να σου μιλήσω
γι'αυτά που μέσα δεν χωράνε πια

Να με προσέχεις
γιατί έχω πέσει χαμηλά,έχω πέσει χαμηλά
μάτια μου γλυκά να με αντέχεις
να με προσέχεις
μέχρι να σηκωθώ ξανά
λίγο ακόμα μοναχά
μάτια μου γλυκά να με αντέχεις
να με προσέχεις .....

Θα σε προσεχω....

Για σενα

Επεσε βαρια η νυχτα
αποψε μεσ' τη καμαρα μου
το φεγγαρι κοπηκε στα δυο
κι εχει σκοταδι η καρδια μου
Αποψε θελω να σκεφτω
και να μιλησω με τ'αστερια
για να τους πω πως σ'αγαπω
κι ας μη μ'αγκαλιασαν τα δυο σου χερια
Θα μιλησω ακομα στα πουλια
και θα τους πω για κεινα σου τα ματια
που οταν τα χανω χανομαι
και γινομαι χιλια κομματια
Με τα πουλια στο κηπο μου θα κατεβω
θα κανει δρομο η νυχτια
λουλουδια για να κοψω
να στα καρφωσω στα μαλλια..
Κοβω τα πιο ομορφα λουλουδια
και προχωρω μεσ'τη νυχτια
μα δεν σε βλεπω κι ειναι γυρω
τοση μεγαλη ερημια...
Μενω στο δρομο εδω μοναχη
τα πουλια εχουν πια χαθει
ποιος θα το πιστευε αν εβλεπε
ενα βραδυ εμενα νε και το φεγγαρι
να κλαιμε και οι δυο μαζι;

Το διηγημα του Νικολα

Ο Νικολας ειναι 11 χρονων.
Γεννηθηκε και ζει στο Κιατο
Πριν απο μερικους μηνες
εγραψε το πρωτο του διηγημα!
Μου ζητησε σαν δωρο γενεθλιων
να το βαλω εδω στο blog μου.
Και γω σαν καλη νονα
χατηρια δεν χαλαω!!
Με συγκινηση,υπερηφανια
και χαρα
σας το παρουσιαζω.....





ΔΥΟ ΑΧΩΡΙΣΤΟΙ ΦΙΛΟΙ

Ολη τη νυχτα φυσουσε ενας δαιμονισμενος αερας.
Αναποδογυριζε κουβαδες, με ενα σφυριγμα
που εφτανε στ'αυτια σου και σε ξεκουφανε.
Οι νυχτεριδες να ουρλιαζουν πεινασμενες
στις σπηλιες, οι αυλοπορτες να ανοιγοκλεινουν
γρυλλιζοντας.
Υπηρχε και ενας ανθρωπος μοναχικος,
ο μπαρμπα-Ιωσηφ που ειχε λιγα και καλα.
Οι κουκουβαγιες με ενα φοβιστικο υφος
κοιταζαν και ζηλευαν αυτον τον ανθρωπο.
Ο ηλιος ανετειλε και εδωσε στη φυση αυτο
το μαγικο χρωμα που ειναι σκετο ονειρο.
Απο το ανοιχτο παραθυρο του δωματιου
εμπαινε η ευωδιαστη μυρωδια των λουλουδιων.
Του μπαρμπα-Ιωσηφ του αρεσε αυτη η ευωδια
των λουλουδιων, τον ξεσηκωνε...
Ξυπνουσε και ευχαριστουσε τον Θεο
με ευγνωμοσυνη που ηρθε αλλη μια εργατικη
μερα.
Ανοιγε τις κουρτινεςγια να μπει το κατακιτρινο
φως του ηλιου.
Ντυθηκε με τα καθημερινα του ρουχα
της δουλειας και πηγε στο μπανιο,με μια λαμψη
στο προσωπο να δειχνει οτι κατι καινουριο
θα κανει σημερα...
Τα ματια του ειναι γαλανα , σαν την θαλασσα,
τα μαλλια του ειναι ασπρα σαν ελαχιστο χιονι
να εχει κολλησει στο κεφαλι του.
Ειναι γεροδεμενος, ψηλος και λεπτος
σαν κιπαρισσι.
Με ελαφρια βηματα πηγαινει προς την εξοδο.
Παιρνει το καπελο του και παει για δουλεια
στα αγροκτηματα του και στον τεραστιο
κηπο του με τα διαφορα φυτα.
Οπως καταλαβατε ο μπαρμπα-Ιωσηφ ειναι
ενας γεωργος που δεν ειναι ουτε πολυ φτωχος ,
ουτε πολυ πλουσιος.
Καθως περπατα στα αγροκτηματα του
βλεπει τα γουρουνια του να κυλιουνται
μεσα στη λασπη και γελαει.
Το αλογο του να παιζει, την αγελαδα του
να τρωει την καταπρασινη χλοη.
Βλεπει τις πορτοκαλιες να καθονται ακινητες
και να δειχνουν τα ζουμερα πορτοκαλια τους.
Οι μηλιες να κανουν το ιδιο και να ανταγωνιζονται
μεταξυ τους ποιανου τα φρουτα εχουν το πιο
ωραιο χρωμα, και ποιανου ειναι τα πιο ζουμερα
και λαχταριστα.
Ο μπαρμπα-Ιωσηφ ηταν δεμενος με τα δεντρα
που τους μιλαγε σαν να' ταν παιδια του.
Τους ειχε βγαλει και ονοματα.
Σημερα πηγε στην πολη για να αγορασει
μια αχλαδια.
Η πολη του αρεσε μα πιο πολυ του αρεσε
το χωριο του.
Εψαξε σε ολα τα μαγαζια να βρει το καλυτερο
φυτο.
Ειδε πολλα αλλα ηθελε να βρει το πιο ομορφο.
Τελικα βρηκε καποιο που του αρεσε
περισσοτερο απο τ' αλλα.
Μετα επεστρεψε στο χωριο και κατευθειαν
στο κτημα να φυτεψει το δεντρο.
Το φροντιζε και το αγαπουσε πιο πολυ
απο τ'αλλα.
Οχι οτι τ' αλλα δεν τ' αγαπουσε αλλα αυτο
ηταν η αδυναμια του.
Ενα πανεμορφο πρωι ντυθηκε και πηγε
στα κτηματα του.
Γυριζοντας το βλεμμα του στο κηπο καμαρωσε
πρωτα την αχλαδια που ειχε μεγαλωσει
και ειχε γινει ενα πανεμορφο δεντρο
γεματο καταπρασινα αχλαδια.
Ενοιωσε πολυ περηφανος και χαμογελασε
ικανοποιημενος.......

Για την φιλη μου Ολγα

Δεν λεω πως δεν εχεις δικιο
να πικραινεσαι,
να μπλοκαρεις ,
να φρικαρεις....
Υπαρχουν ανθρωποι που καταπατουν
την ζωη μας, τα ονειρα μας,
ακομα και τις αναμνησεις μας...
Υπαρχουν ανθρωποι που κλεβουν τη χαρα μας
και ζητανε μεριδιο απ' την ψυχη μας...
Ομως κρατησου μην αφεθεις.
Υπερασπισε οτι ομορφο υπαρχει μεσα σου
και γω που σε ξερω υπαρχουν
πολλες ζηλευτες ομορφιες.
Μην λερωνεις το βλεμμα σου.
Μην λερωνεις την ψυχη σου.
Μην αφηνεις μια εικονα να σε πληγωνει.
Eνα τιποτα στο τιποτα της ζωης σου ειναι.
Δεν εχει σημασια το χερι που γυαλιζει
απο κατι "χρυσο"χωρις ουσια
αλλα το χερι που θα σε ανεβασει στ' αστερια,
το χερι που θα σε κανει να δακρυσεις απο χαρα.
Αν καποιοι σου στερουν το χαμογελο
καποιοι αλλοι περιμενουν απο σενα
να τους το προσφερεις.
Εφαγες ενα χαστουκι...
και πονεσες πολυ....
και ειναι το μαγουλο σου κοκκινο..
Ε..........και;
Δεν βουλιαξε και το Συμπαν!!!
Η ζωη συνεχιζει να ειναι μαγευτικη.
Και σε ψαχνει.
Σου χτυπα την πορτα.
Μην αρνησε πεισματικα να την δεις!
Ανοιξε της,
δωσ' της δυο φιλια,
σκασ' της κι ενα χαμογελο
και πες της πως την περιμενεις.
Ξερω νοιωθεις οργη, αμηχανια,
φοβο, αγανακτηση...
Καιρος να ληξει αυτο.....Δεν νομιζεις;
Μην διαπραγματευεσαι την αξιοπρεπεια σου
Αγαπησε πιο πολυ τον εαυτο σου..
Του αξιζει!!!!
Σκεψου ποσα πραγματα σημαντικα εχεις να κανεις.
Δεν χρειαζεται να κανεις ανασκαφες.
Μεσα στα λαμπερα σου ματια
κρυβεται ολη η ομορφια του κοσμου.
Ντυσου , στολισου και παμε να πουμε,

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΖΩΗ!!!!!!

Νικολα μου Χρονια Πολλα!!!!!!!!!!

Μωρο μου να τα εκατοστησεις!!!
Η ζωη να σε κουραζει φορτωνοντας σε
καθημερινα με χαρες,
και να σε στεναχωρει μονο γιατι
δεν θα σε αφηνει να γνωριζεις λυπες...
Να βαζεις στοχους στο μυαλο σου
και να σου δειχνει το δρομο
να τους ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΣ!!!!

*Καθε μερα μου δινεις λογους
για να νοιωθω περηφανη...
Σ'ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ.....
και το ξερεις...................