Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2008

Για σενα


Επεσε βαρια η νυχτα
αποψε μεσ' τη καμαρα μου

το φεγγαρι κοπηκε στα δυο
κι εχει σκοταδι η καρδια μου
Αποψε θελω να σκεφτω
και να μιλησω με τ'αστερια
για να τους πω πως σ'αγαπω
κι ας μη μ'αγκαλιασαν τα δυο σου χερια
Θα μιλησω ακομα στα πουλια
και θα τους πω για κεινα σου τα ματια
που οταν τα χανω χανομαι
και γινομαι χιλια κομματια

Με τα πουλια στο κηπο μου θα κατεβω
θα κανει δρομο η νυχτια
λουλουδια για να κοψω
να στα καρφωσω στα μαλλια..
Κοβω τα πιο ομορφα λουλουδια
και προχωρω μεσ'τη νυχτια
μα δεν σε βλεπω κι ειναι γυρω
τοση μεγαλη ερημια...
Μενω στο δρομο εδω μοναχη
τα πουλια εχουν πια χαθει
ποιος θα το πιστευε αν εβλεπε
ενα βραδυ
εμενα νε και το φεγγαρι
να κλαιμε και οι δυο μαζι;

Δεν υπάρχουν σχόλια: