Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2008

Χαρουμενες γιορτες να' χουμε!!!!


Αφηνουμε πισω το χθες κρατωντας ομορφες αναμνησεις!

Ακολουθουμε το σημερα χαμογελωντας στην καθε στιγμη του!

Κοιταζουμε το αυριο προσμενωντας ολα οσα ονειρευτηκαμε!

Ας υποδεχτουμε την Νεα Χρονια

με αισιοδοξια και σιγουρια οτι θα μας φερει τα καλυτερα!!

Ας την αφησουμε να μας γεμισει χαμογελα μεσα απο χαρουμενες στιγμες

που θα μας χαριζει απλοχερα καθημερινα!!!

Ας ζουμε καλα τη καθε στιγμη αφηνοντας το χρονο να μας δειχνει

το δρομο για ενα παραμυθενιο ταξιδι μεσα στη ζωη

οδηγωντας τα ονειρα μας στη θεση που εμεις εχουμε διαλεξει!


Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2008

Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2008

Σου γραφω.....

και σου τηλεφωνω....

Οχι για να σου πω και να μου πεις
το ενα και το αλλο,
αλλα για να σ'αγγιξω με τον ηχο μου
και να μ'αγγιξεις με τον δικο σου,
για να κυλιστω στην ανασα σου,
στο γελιο σου,
μεσα στις σιωπες σου...


*Η μοναξια ειναι απο χωμα
Μαρω Βαμβουνακη

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2008

Πορτα για τον ουρανο...



Οταν μια γυναικα πεταξει
στον ουρανο απο ευτυχια,

οφειλει να παραδωθει για παντα σ'αυτον
που την εκανε να νοιωσει ετσι.

Αν το αρνηθει,
εχει κανει
την μεγαλυτερη προδοσια της ζωης της.
Οχι προς τον αγαπημενο της,
αλλα προς τη μοιρα της.



"Ανυπερασπιστος ερωτας"
Θανασης Χατζης

Η αγαπη ειναι δωρο...



Η αγάπη απονέμεται πάντα σαν δώρο,

ελεύθερα, πρόθυμα, απροσδόκητα.

Προσφέρεται ακόμα και όταν οι άλλοι

δεν την αναγνωρίζουν και δεν την εκτιμούν.

Δεν αγαπάμε για να μας αγαπήσουν,

αγαπάμε γιατί έτσι νιώθουμε…

Λεο Μπουσκάλια

Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2008

Σου ζητω....



Ποτε να μην λες Σ’ΑΓΑΠΩ

αν δεν το επιθυμεις αληθινα

Ποτε να μην μιλας για συναισθηματα

αν δεν είναι αληθινα

Ποτε να μην κρατας το χερι μου

αν προκειται να σπασεις την καρδια μου…

Ποτε να μην λες σκοπευω να…

αν δεν σχεδιαζεις να το ξεκινησεις

Ποτε να μην με κοιτας στα ματια

αν ολ’αυτά που λες είναι ψεματα

Ποτε να μην λες "γεια"

αν αυτό που πραγματικα εννοεις είναι "αντιο"

Ποτε να μην λες για παντα

αν είναι να με κανεις να κλαψω

Αν όμως εισαι προθυμος για παντα

τοτε πες ότι θα προσπαθησεις……

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2008

Το ποταμι της ζωης μου



Καθως πλεω πανω στο ποταμι της ζωης


η παρουσια σου ακουμπαει τη ζωη μου

οπως τα κυματα στην αμμο

κι ολοι οι δρομοι οδηγουν στην ηρεμια

η θλιψη απ το προσωπο εξαφανιζεται

και ο χρονος στεκεται και με χαζευει

δινοντας ολο το περισευμα του
να το μοιραστω μαζι σου…

Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2008

Μου δινει χαρα.......



Η καθημερινοτητα μου γιατι εχει ενδιαφερον.

Η δουλεια μου γιατι κανει ανθρωπους να χαμογελουν.

Οι συναδελφοι μου γιατι μου επιτρεπουν να διαφωνω.

Ο γειτονας μου γιατι μου δινει ασφαλεια με την παρουσια του.

Η βεραντα μου γιατι μου προσφερει την θεα ολης της πολης.

Τα λουλουδια μου γιατι μεθουν την μυτη μου.

Ο μελωδος μου γιατι τραγουδαει με το πρωτο αερακι.

Ο καφες μου γιατι ειναι η πρωινη μου απολαυση.

Το χωριο μου γιατι ειναι η σιγουρη αποδραση.

Και φυσικα ΕΣΥ που εκανες τη ΖΩΗ ΜΟΥ

να ειναι ετσι ακριβως οπως την ΘΕΛΩ!!!

Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2008

Στο σωμα σου να κατοικω..



Αν εχεις παρεα τη χαρα να σου λειψω
Αν εχεις παρεα το χαμογελο να μου λειψεις
Μα μην λειψεις στη σκεψη μου
γιατι δεν μπορει να σε στερηθει...

Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2008

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!!!!!




Χρονια πολλα ματακια μου
Να βλεπεις μονο ομορφιες!

Χρονια πολλα χαρα μου
Να χαιρεσαι καθε λεπτο!

Χρονια πολλα αγαπη μου
Να μπορεις ν'αγαπας!

Χρονια πολλα ψυχη μου
Να προσεχεις την ψυχουλα σου
μην πεσει και σπασει!

Χρονια πολλα ηλιε μου
Να φωτιζεις παντα γυρω σου!

Χρονια πολλα αστερακι μου
Μην πεσεις και μου πληγωθεις!

Χρονια πολλα ζωη μου
ΟΜΟΡΦΗ ΝΑΝΑΙ ΠΑΝΤΑ Η ΖΩΗ ΣΟΥ!

Δευτέρα, 3 Νοεμβρίου 2008

Γεννιομαστε για ν'αγαπαμε...



Γεννιομαστε για ν'αγαπαμε.
Πληγωνομαστε απο απατηλα συναισθηματα και τρομαζουμε.
Χανομαστε μες στον εαυτο μας κι αφουγκραζομαστε
τα καρδιοχτυπια μας,προφυλαγμενοι απο
το καβουκι
της επιφυλαξης.
Και απο εκεινη τη στιγμη παυουμε να γευομαστε
τους αληθινους χυμους του ερωτα,
τους αληθινους χυμους της ζωης.
Συγκλονιζομαστε απο το φοβο της απορριψης,
αντι να προσκυναμε το μεγαλειο της αγαπης.
Ειναι τραγικο στα ονειρα μας να ευχομαστε
να βρουμε την αληθινη αγαπη,
κι οταν αυτο συμβει,
να ευχομαστε να βγουμε αλωβητοι απο τη φωτια της.
Οι μαρτυρες του ερωτα γευονται μονο την αληθεια του.
Αλλα ειμαστε ανοητοι θνητοι και χανουμε την ουσια
αποζητωντας στεγανα ακομα και στον ερωτα.
Ομως η αγαπη ειναι ανεμος, στοιχειο που κυριευει
ψυχες και σωματα, χωρις ορια.
Τον ερωτα δεν τον γνωριζεις αν δεν συντριβεις
στις συμπληγαδες του.
Η αγαπη ειναι πολεμος και γιορτη και ερχομαστε
στον κοσμο για να τα ζησουμε ολα!!!


"Ηθελα μονο ενα αντιο"
Πασχαλια Τραυλου

Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2008

Χρωμα του ηλιου η καρδια μου

Ηχος του κυματος η σκεψη μου
Ηχος του ανεμου οι φοβοι μου
Ηχος του κενου η σιωπη μου
Ηχος της ζωης σου η ζωη μου


Θελω να μου κρατας το χερι και να μου πεις:
"Παμε να κολυμπησουμε στα βαθεια;"
Και γω να'ρθω...
και να μην φοβαμαι
οτι θα βουλιαξω...
Γιατι δεν θα μ' αφησεις να βουλιαξω......

Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2008

Ζωουλα μου σ'αγαπω..


Φτανοντας να αποχαιρετησω τον Οκτωβρη

και να καλωσορισω τον Νοεμβρη

συνειδητοποιω ποσο γρηγορα περνουν

οι ωρες οι μερες οι μηνες τα χρονια …….η ζωη

Την νοιωθω να φευγει να χανεται

και σκεφτομαι ποσο πολύ την αγαπω

Την ακουω να μου τραγουδα

και να μου θυμιζει ποσο ομορφη ειναι

Ταξιδευω μεσα της προσπαθωντας ν ακουμπησω

τα ονειρα μου στο δρομο που η ιδια μου χαραζει

αλλοτε ριχνοντας λιθαρακια για να μην χαθω,

αλλοτε φτειαχνοντας γεφυρια για να ξεπερασω τα δυσκολα,

αλλοτε χτιζοντας τοιχους για να εμποδισει τα σχεδια μου

και αλλαζοντας την πορεια μου αναλαμβανει και την ευθυνη.

Μ’αρεσει να την αφηνω ν’ αποφασιζει για μενα

οταν δυσκολευομαι....

Με εχει πεισει ότι ξερει καλυτερα

Κι αν κανει αυτή λαθος θα εχω καποιον να κατηγορησω

Μ’ εμαθε να μην βιαζομαι σ’αυτό το ταξιδι

Μ’εμαθε πως είναι καλυτερα να διαρκεσει πολλα χρονια

και μεγαλη πια ν’αραξω στο νησι της ψυχης μου

πλουσια μ’όλα αυτά που κερδισα στο δρομο μου

από τις ατελειωτες εμπειριες που μου προσφερε

Ζωουλα μου χαιρομαι που σ’εχω

κι ας τρεχεις γρηγορα

Σ’ευχαριστω για ότι μου δωσες μεχρι τωρα

γιατι μεσα από αυτά εζησα

Σ’ευχαριστω γι’αυτά που θελεις ακομα να μου δωσεις

γιατι μεσα από αυτά θα ζησω

Σ’ευχαριστω που μ’αφηνεις να μεγαλωνω

γιατι θελω να σου φωναζω

κάθε ωρα, κάθε μερα, κάθε μηνα, κάθε χρονο,

ποσο πολύ Σ’ΑΓΑΠΩ!!!!!!!!!!

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2008

Αν μ' αγαπας...




Αν μ' αγαπάς

θα κλέψω χρώμα της φωτιάς και λευκό πανί
οι δυο μαζί να ζωγραφίσουμε ξανά τη ζωή
Αν μ' αγαπάς
δεν θα 'χει γκρίζο πουθενά να κοιτάς.
Θα με κρατάς και σε λιμάνια γιορτινά θα με πας
Μα αν όλα αυτά
που μοιάζουν όνειρα τρελά γίνουν μια κραυγή
αν όλα αυτά κι ό,τι κι αν έχω φανταστεί δε θα 'ρθει
θα 'ναι χαμός θα σκοτεινιάσει όλο το φως θα σβηστεί
ίσως γιατί για μένα ο κόσμος είσ' εσύ μόνο εσύ
Αν μ' αγαπάς
δε θα 'χει σύνορα για μας ούτε μοναξιά
με το βοριά και με τ' αστέρια της νυχτιάς συντροφιά
Αν μ' αγαπάς
με λόγια μόνο της καρδιάς θα μιλάς
θα με κρατάς και σε λιμάνια γιορτινά θα με πας
Αν μ' αγαπάς
δεν θα 'χει γκρίζο πουθενά να κοιτάς
θα με κρατάς και σε λιμάνια γιορτινά θα με πας
Αν μ' αγαπάς
θα κλέψω χρώμα της φωτιάς μόνο αν μ' αγαπάς
Αν μ' αγαπάς
δεν θα 'χει σύνορα για μας μόνο αν μ' αγαπάς

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2008

Θα σε προσεχω...




Έλα κοντά μην κάνεις πίσω

το χέρι κράτα μου στα σκοτεινα

Έλα κοντά να σου μιλήσω
γι'αυτά που μέσα δεν χωράνε πια

Να με προσέχεις
γιατί έχω πέσει χαμηλά,έχω πέσει χαμηλά
μάτια μου γλυκά να με αντέχεις
να με προσέχεις
μέχρι να σηκωθώ ξανά
λίγο ακόμα μοναχά
μάτια μου γλυκά να με αντέχεις
να με προσέχεις .....


Θα σε προσεχω....

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2008

Για σενα


Επεσε βαρια η νυχτα
αποψε μεσ' τη καμαρα μου

το φεγγαρι κοπηκε στα δυο
κι εχει σκοταδι η καρδια μου
Αποψε θελω να σκεφτω
και να μιλησω με τ'αστερια
για να τους πω πως σ'αγαπω
κι ας μη μ'αγκαλιασαν τα δυο σου χερια
Θα μιλησω ακομα στα πουλια
και θα τους πω για κεινα σου τα ματια
που οταν τα χανω χανομαι
και γινομαι χιλια κομματια

Με τα πουλια στο κηπο μου θα κατεβω
θα κανει δρομο η νυχτια
λουλουδια για να κοψω
να στα καρφωσω στα μαλλια..
Κοβω τα πιο ομορφα λουλουδια
και προχωρω μεσ'τη νυχτια
μα δεν σε βλεπω κι ειναι γυρω
τοση μεγαλη ερημια...
Μενω στο δρομο εδω μοναχη
τα πουλια εχουν πια χαθει
ποιος θα το πιστευε αν εβλεπε
ενα βραδυ
εμενα νε και το φεγγαρι
να κλαιμε και οι δυο μαζι;

Το διηγημα του Νικολα



Ο Νικολας ειναι 11 χρονων.
Γεννηθηκε και ζει στο Κιατο
Πριν απο μερικους μηνες
εγραψε το πρωτο του διηγημα!
Μου ζητησε σαν δωρο
γενεθλιων
να το βαλω
εδω στο blog μου.
Και γω σαν καλη νονα
χατηρια δεν χαλαω!!
Με συγκινηση,υπερηφανια
και χαρα
σας το
παρουσιαζω.....






ΔΥΟ ΑΧΩΡΙΣΤΟΙ ΦΙΛΟΙ

Ολη τη νυχτα φυσουσε ενας δαιμονισμενος αερας.
Αναποδογυριζε κουβαδες, με ενα σφυριγμα
που εφτανε στ'αυτια σου και σε ξεκουφανε.
Οι νυχτεριδες να ουρλιαζουν πεινασμενες
στις σπηλιες, οι αυλοπορτες να ανοιγοκλεινουν
γρυλλιζοντας.
Υπηρχε και ενας ανθρωπος μοναχικος,
ο μπαρμπα-Ιωσηφ που ειχε λιγα και καλα.
Οι κουκουβαγιες με ενα φοβιστικο υφος
κοιταζαν και ζηλευαν αυτον τον ανθρωπο.
Ο ηλιος ανετειλε και εδωσε στη φυση αυτο
το μαγικο χρωμα που ειναι σκετο ονειρο.
Απο το ανοιχτο παραθυρο του δωματιου
εμπαινε η ευωδιαστη μυρωδια των λουλουδιων.
Του μπαρμπα-Ιωσηφ του αρεσε αυτη η ευωδια
των λουλουδιων, τον ξεσηκωνε...
Ξυπνουσε και ευχαριστουσε τον Θεο
με ευγνωμοσυνη που ηρθε αλλη μια εργατικη
μερα.
Ανοιγε τις κουρτινεςγια να μπει το κατακιτρινο
φως του ηλιου.
Ντυθηκε με τα καθημερινα του ρουχα
της δουλειας και πηγε στο μπανιο,με μια λαμψη
στο προσωπο να δειχνει οτι κατι καινουριο
θα κανει σημερα...
Τα ματια του ειναι γαλανα , σαν την θαλασσα,
τα μαλλια του ειναι ασπρα σαν ελαχιστο χιονι
να εχει κολλησει στο κεφαλι του.
Ειναι γεροδεμενος, ψηλος και λεπτος
σαν κιπαρισσι.
Με ελαφρια βηματα πηγαινει προς την εξοδο.
Παιρνει το καπελο του και παει για δουλεια
στα αγροκτηματα του και στον τεραστιο
κηπο του με τα διαφορα φυτα.
Οπως καταλαβατε ο μπαρμπα-Ιωσηφ ειναι
ενας γεωργος που δεν ειναι ουτε πολυ φτωχος ,
ουτε πολυ πλουσιος.
Καθως περπατα στα αγροκτηματα του
βλεπει τα γουρουνια του να κυλιουνται
μεσα στη λασπη και γελαει.
Το αλογο του να παιζει, την αγελαδα του
να τρωει την καταπρασινη χλοη.
Βλεπει τις πορτοκαλιες να καθονται ακινητες
και να δειχνουν τα ζουμερα πορτοκαλια τους.
Οι μηλιες να κανουν το ιδιο και να ανταγωνιζονται
μεταξυ τους ποιανου τα φρουτα εχουν το πιο
ωραιο χρωμα, και ποιανου ειναι τα πιο ζουμερα
και λαχταριστα.
Ο μπαρμπα-Ιωσηφ ηταν δεμενος με τα δεντρα
που τους μιλαγε σαν να' ταν παιδια του.
Τους ειχε βγαλει και ονοματα.
Σημερα πηγε στην πολη για να αγορασει
μια αχλαδια.
Η πολη του αρεσε μα πιο πολυ του αρεσε
το χωριο του.
Εψαξε σε ολα τα μαγαζια να βρει το καλυτερο
φυτο.
Ειδε πολλα αλλα ηθελε να βρει το πιο ομορφο.
Τελικα βρηκε καποιο που του αρεσε
περισσοτερο απο τ' αλλα.
Μετα επεστρεψε στο χωριο και κατευθειαν
στο κτημα να φυτεψει το δεντρο.
Το φροντιζε και το αγαπουσε πιο πολυ
απο τ'αλλα.
Οχι οτι τ' αλλα δεν τ' αγαπουσε αλλα αυτο
ηταν η αδυναμια του.
Ενα πανεμορφο πρωι ντυθηκε και πηγε
στα κτηματα του.
Γυριζοντας το βλεμμα του στο κηπο καμαρωσε
πρωτα την αχλαδια που ειχε μεγαλωσει
και ειχε γινει ενα πανεμορφο δεντρο
γεματο καταπρασινα αχλαδια.
Ενοιωσε πολυ περηφανος και χαμογελασε
ικανοποιημενος.......







Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2008

Για την φιλη μου Ολγα


Δεν λεω πως δεν εχεις δικιο
να πικραινεσαι,

να μπλοκαρεις ,
να φρικαρεις....

Υπαρχουν ανθρωποι που καταπατουν
την ζωη μας,
τα ονειρα μας,
ακομα και τις αναμνησεις μας...

Υπαρχουν ανθρωποι που κλεβουν τη χαρα μας
και ζητανε μεριδιο απ' την ψυχη μας...
Ομως κρατησου μην αφεθεις.
Υπερασπισε οτι ομορφο υπαρχει μεσα σου
και γω που σε ξερω υπαρχουν
πολλες ζηλευτες ομορφιες.

Μην λερωνεις το βλεμμα σου.
Μην λερωνεις την ψυχη σου.
Μην αφηνεις μια εικονα να σε πληγωνει.
Eνα τιποτα στο τιποτα της ζωης σου ειναι.
Δεν εχει σημασια το χερι που γυαλιζει
απο κατι "χρυσο"χωρις ουσια
αλλα το χερι που θα σε ανεβασει στ' αστερια,
το χερι που θα σε κανει να δακρυσεις απο χαρα.
Αν καποιοι σου στερουν το χαμογελο
καποιοι
αλλοι περιμενουν απο σενα
να τους το προσφερεις.

Εφαγες ενα χαστουκι...
και πονεσες πολυ....
και ειναι το μαγουλο σου κοκκινο..
Ε..........και;
Δεν βουλιαξε και το Συμπαν!!!
Η ζωη συνεχιζει να ειναι μαγευτικη.
Και σε ψαχνει.

Σου χτυπα την πορτα.
Μην αρνησε πεισματικα να την δεις!
Ανοιξε της,
δωσ' της δυο φιλια,

σκασ' της κι ενα χαμογελο
και πες της πως την περιμενεις.
Ξερω νοιωθεις οργη, αμηχανια,
φοβο, αγανακτηση...

Καιρος να ληξει αυτο.....Δεν νομιζεις;
Μην διαπραγματευεσαι την αξιοπρεπεια σου
Αγαπησε πιο πολυ τον εαυτο σου..

Του αξιζει!!!!

Σκεψου ποσα πραγματα σημαντικα εχεις να κανεις.
Δεν χρειαζεται να κανεις ανασκαφες.
Μεσα στα λαμπερα σου ματια
κρυβεται
ολη η ομορφια του κοσμου.
Ντυσου , στολισου και παμε να πουμε,

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΖΩΗ!!!!!!

Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2008

Νικολα μου Χρονια Πολλα!!!!!!!!!!


Μωρο μου να τα εκατοστησεις!!!
Η ζωη να σε κουραζει φορτωνοντας σε
καθημερινα με χαρες,
και να σε στεναχωρει μονο γιατι
δεν θα σε αφηνει να γνωριζεις λυπες...
Να βαζεις στοχους στο μυαλο σου
και να σου δειχνει το δρομο
να τους ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΣ!!!!


*Καθε μερα μου δινεις λογους
για να νοιωθω περηφανη...
Σ'ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ.....
και το ξερεις...................

Ευχες φιλης......


*Γλυκεια μου Μαντω
σ'ευχαριστω απο καρδιας....

Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008

Φως μου...



Ολα για σενα φως μου στις γειτονιες του κοσμου
απ'τα παραπονα σου να μην σε νοιαζει
δως μου........

Η αγαπη του δρακου


Ηταν καποτε ενας δρακος.
Ποτε δεν ειχε τη συντροφια καποιου και περιπλανιοταν
σε βουνα και σε σπηλιες.
Αλλωστε τι αλλο να εκανε απο το να πετα απο το ενα
βουνο στο αλλο, ποτε να συλλογιζεται για την υπαρξη του
και ποτε να σκιζει τα βραχια με τα νυχια του και να φυσα φλογες;
Μια μερα λοιπον μια νεραιδα ηρθε και καθησε στη μυτη του....
Ο δρακος ξαφνιαστηκε...
Την κοιταξε στα ματια και την ρωτησε:

- Δεν φοβασαι μηπως σε φαω;

- Οχι...ειμαι πολυ μικρουλα και δεν θα χορτασεις.

- Δεν φοβασαι μηπως σε φυλακισω για παντα;

- Οχι ...οποτε θελω εξαφανιζομαι.

- Δεν φοβασαι μηπως σε αγαπησω;

Η νεραιδα σαστισε, δεν περιμενε αυτη την ερωτηση...
ομως του απαντησε:

- Οχι...ολοι θελουν καποτε ν'αγαπησουν και ν'αγαπηθουν.

Ο δρακος ενιωσε εντονη την επιθυμια να την αγκαλιασει...
ομως τα νυχια του καρφωσαν την μικρη νεραιδα...

Θελησε να την φιλησει...η καυτη ανασα του εκαψε τα φτερα της.

Ο δρακος δακρυσε...ομως τα δακρυα του την επνιγαν.

Η μικρη νεραιδα καθως πεθαινε στην αγκαλια του...
...του ψιθυρισε απλα το μυστικο...

Δεν φτανει να θελεις ν' αγαπησεις
πρεπει και να μπορεις!

Σάββατο, 4 Οκτωβρίου 2008

Σ' εχω αναγκη ....


Λατρευω την φθινοπωρινη βροχη...
Με το προσωπο κολλημενο στο παραθυρο
στεκομαι με τις ωρες να κοιταζω τις σταλες
που χτυπουν πανω στα κιτρινισμενα φυλλα
των δεντρων.
Στο αποτυπωμα που αφηνει η ανασα μου
πανω στο τζαμι ζωγραφιζω με το δακτυλο
αστερακια χαμενη στις σκεψεις μου....
Σκεφτομαι οτι δεν θελω να σκεφτομαι...
Θελω η βροχη να παρασυρει ολες τις σκεψεις
που ζαλιζουν το μυαλο μου και γεμιζουν θλιψη
και δακρυα τα ματια μου.
Κι εκει που ελεγα να τις αφησω να κυλισουν...
Ενα απροσμενο τηλεφωνημα ερχεται να κανει
την ανατροπη σ' ολα αυτα που αποφασισα ,
που προγραμματησα, αλλα κατα βαθος
ποτε δεν τα πιστεψα.
Ενα τηλεφωνημα χωρις πολλα λογια.
Μια φωνη σιγανη, δυστακτικη που ειχε
πιο πολυ αναγκη να ακουσει παρα να μιλησει...

" Σ' εχω αναγκη ψυχουλα μου..."

Με κανει να νοιωθω απεραντη χαρα.
Μια απλη φραση που με κανει να πεταω ψηλα.
Τι σημασια εχει που δεν μου ειπε ..."σ' αγαπω" ;
Αυτες οι λεξεις ακουγονται ακομα πιο ομορφα
κι απ' αυτο...
Αυτες οι λεξεις μιλανε στην ψυχη μου
που τον γνωριζει καλυτερα απ' οτι εγω...
Αφηνω ελευθερο τον εαυτο μου κι αν κατι
πρεπει να γινει θα γινει...
Δινω χρονο στις σκεψεις .
Δινω χρονο στο ονειρο.
Δινω χρονο στην αγαπη.
Δινω χρονο στον χρονο.
Οπως και να' ναι ολα θα πανε ολο και καλυτερα

-Εισαι η χαρα μου βρεεεεεεεεεεεεεεε.....μου φωναζεις
-Μου λειπεις ............ σου ψιθυριζω

Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2008

Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2008

Ετσι απλα....

Χαρα μου....


Φυτεψα λουλουδια
στις ρωγμες της καρδιας μου
γιασεμια, νυχτολουλουδα , βασιλικα...
Α!! και μια μανωλια......
και υστερα καθησα και απολαυσα
τις μοσχοβολιες τους
κι ενοιωσα μια χαρα ανυποτη.......
οταν σε ειδα απ' το μονοπατι
να' ρχεσαι και να μου χτυπας την πορτα!
Ετρεξα να βρω κατι ομορφο
να σου ταιριαζει για το καλωσορισμα...
Ειδα ενα τριανταφυλλο
το εκοψα και σκεφτηκα
οτι αξιζει να στο προσφερω.....

Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2008

Ολα μου λειπουν...



Μου λειπουν οι ατελειωτες νυχτερινες διαδρομες...
Μου λειπουν τα υπεροχα πρωινα...
Μου λειπουν οι λιχουδιες της γιαγιας...
Μου λειπουν οι ατελειωτες κουβεντες...
Μου λειπουν οι βολτες στην ακροθαλασσια...

Μου λειπει το εκκλησακι του αι-Νικολα...
Μου λειπει το γελιο σου...
Μου λειπει η αγκαλια σου...
Μου λειπει τ' ονειρο σου...

Και μεσα απ' ολα αυτα μου λειπεις εσυ...
Μονο εσυ!!

Καλωσοριζω τον Οκτωβρη...


και ονειρευομαι...

Να' μαστε λεει μαζι......
Να'μαστε σε μια βαρκα και ν' αρμενιζαμε.
Να' ταν η θαλασσα γυαλι.Να' χε και φεγγαραδα
Κι εμεις να λεμε αστεια και να γελαμε.
Ν' αγκαλιαζομαστε και να τραγουδαμε.
Να μην ειχαμε βασανα και μαυρες σκεψεις.
Τιποτα να μην ειχαμε.
Να' μαστε ελευθεροι σαν τα παιδια.Και ν'αρμενιζαμε......
Και να' ταν απο πανω μας ενας Θεος, γλυκος σαν μελι,
να μας καμαρωνε.
Να' μαστε λεει!........


*Αλκυονη Παπαδακη

Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2008

Αποχαιρετωντας τον Σεπτεμβρη....



..ακροβατω ψιλαφιζοντας το χθες,
ξεκλειδωνω απο τη σκεψη μου
τις αιχμαλωτες αναμνησεις μου
και τους χαμογελω νοσταλγικα,
υστερα τις ξανακλειδωνω βιαστικα
μη φυγουν και ρθουν να σ' ανταμωσουν....

Οτι αξιζει ειναι οι στιγμες...



Στιγμες δεν ειναι η ζωη μας?
Καλες και κακες που εναλλασονται δινοντας
χρωμα και ζωντανια ....
και ταραζουν τα ηρεμα νερα,
και χαλουν την ....ευθεια
και δημιουργουν την περιεργεια του παρακατω.....
δινοντας νοημα, ενδιαφερον και προσμονη?.........

Δεν θελω να χασω τις στιγμες μου!!
Θελω να τις ρουφηξω μεχρι το τελος......
Μπορει να μην τις ξαναβρω ποτε!!!!!!!!

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2008

Οι φιλοι ειναι...


Απιστευτοι, αγαπα τους.

Δυνατοι, στηριξου πανω τους.

Περιποιητικοι, πλησιασε τους.

Ενθαρυντικοι, ακουσε τους.

Αφοσιωμενοι, ανταπεδωσε τους.

Αξιαγαπητοι, αγκαλιασε τους.

Μαγικοι, ακολουθησε τους.

Απαραιτητοι, καλλιεργησε τους.

Αισιοδοξοι, υποστηριξε τους.

Ανεκτιμητοι, απολαυσε τους.

Επιεικεις, μιλησε τους.

Πολυτιμοι, φυλαξε τους.

Σοφοι, παραδεξου τους.

Γεναιοδωροι, μεινε μαζι τους.


*Meiji Stewart
......................................................................

Υπαρχουν φιλοι που δεν φαινονται
κρυβονται μες τη σιωπη...
Ειναι σβησμενες φωτιες ...
Μα οταν τους χρειαστεις αναβουν
ΠΑΝΤΑ για σενα!!


*Ολγα μου για σενα....

Ερωτικο...




Σ' αυτους που ξερουν να ζουν,
ν' αγαπουν, να ελπιζουν,
να χαιρονται...



Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2008

Το βαλς των ονειρων...




Που εισαι συ που τις νυχτιες μου εχεις κλεψει;
Που εισαι συ που την καρδια μου εχεις μαγεψει;
Πηρες δροσια απ' των χειλιων μου τη πηγη,
να ξαποστασεις γυρεψες την πονεμενη σου ψυχη.
Πηρες ξοπισω τη ζωη κι ακολουθεις,
την ευτυχια ψαχνεις για να βρεις.
Χερι με χερι ηθελες να τρεξουμε τα δυο μας,
να κυνηγησουμε ζητουσες το ονειρο μας.
Μα εγω δεν ειχα δυναμη ν'ακολουθησω,
ειχα ενα φοβο που δεν μ' αφησε να προχωρησω.
Κι εμεινα πισω τις στιγμες ν' αναπολω,
κι οτι δεν ζησαμε απλα να ονειρευτω....

ΞΕΡΕΙΣ ;


-Ξερεις απο θαλασσες;

-Ξερω απο θαλασσες φουρτουνιασμενες.....

-Ξερεις απο λιμανια;

-Ξερω απο λιμανια απανεμα....

-Ξερεις απο βαρκες;

-Ξερω απο βαρκες που χτυπηθηκαν στα βραχια
αλλα συνεχιζουν να ταξιδευουν χωρις να βουλιαζουν
και ειναι ομορφα τα ταξιδια τους....

Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2008

Αποψε δεν θα κοιμηθω...


Αποψε δεν θα κοιμηθω...
Θελω να ονειρευτω
Ολα αυτα που θελω
Ολα αυτα που αγαπω
Ολα αυτα που μου λειπουν
Ολα αυτα που με κανουν να χαιρομαι
Ολα αυτα που δεν θα γινουν ποτε.......
Ομως εγω τα ζω τωρα στ' ονειρο μου
Και νοιωθω μια γλυκα
Και ειναι ομορφα
Και ειναι δικα μου
Και ειναι αυτα που δεν θα μοιραστω ποτε με κανεναν
Και που δεν μπορει να μου τα κλεψει κανεις
Γιατι ειναι δικα μου!.....
Και θα μεινουν παντα δικα μου
Τα βλεπω, τα ζω και τα κλειδωνω στο μπαουλο του μυαλου μου
Και οταν θελω εγω τα ξεκλειδωνω και συνεχιζω
χωρις να χασω στιγμη.............
ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΜΟΥ.......
Τ΄ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ.....
ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ...

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2008

ΤΟ ΞΕΡΩ...



- Ξερεις......φοβαμαι.....
- Το ξερω.......

- Δεν ειμαι τοσο δυνατος οσο φαινομαι.....
- Το ξερω......

- Φοβαμαι την μοναξια μου....
- Το ξερω......

- Φοβαμαι και τον κοσμο...
- Το ξερω......

- Μα οταν ειμαι κοντα σου δεν φοβαμαι....
- Το ξερω.......

- Η ηρεμια σου με κανει δυνατο.....
- Το ξερω....

- Το γελιο σου διωχνει την μοναξια μου....
- Το ξερω......

- Τα ματια σου ομορφαινουν τον κοσμο....
- Το ξερω......

- Θελω να μου κρατας το χερι.....
- Το ξερω......

- Και να εισαι κοντα μου.....
- Το ξερω.....

- Για παντα.....

- ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΩ!!!!!

Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2008

ΣΤΡΩΝΟΥΜΕ ΤΡΑΠΕΖΙ ΚΑΙ ΚΕΡΝΑΜΕ...


Κερναμε
Τις δυσκολιες μας για να τις αποχαιρετισουμε...

Κερναμε
Τις χαρες γιατι τις περιμενουμε...

Κερναμε
Τα καλυτερα που τωρα ξεκινανε...

Κερναμε
Τους ανθρωπους που αγαπαμε, μας αγαπουν
και χαιρονται μαζι μας...

Κερναμε
Την ψυχουλα μας γιατι αξιζει το καλυτερο...

Κερναμε
Εμας γιατι δεν το βαζουμε κατω...

Κερναμε
Τη ζωη γιατι την γουσταρουμε!!!

Σάββατο, 30 Αυγούστου 2008

Θα πραγματοποιηθει τουτο τ' ονειρο...

και το χθες θα ξαναγεννηθει αυριο,
το πριν θα ξοφλησει τα χρεη του στο μετα,
το επειτα θα πιει μεχρι να ξεδιψασει το τωρα!!

Σε πολλες διαστασεις...





κανεις τον κοσμο ομορφοτερο!!!

*την ομορφια της ψυχουλας σου
φροντισε να αφησεις αναλοιωτη
μην την σπαταλησεις,
μην την σκορπισεις,
ειναι ο θησαυρος σου!


Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2008

ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ-Αλκυονη Παπαδακη





Τα χρώματα

– Τι χρώμα έχει η λύπη; Ρωτησε το αστέρι την κερασιά και παραπάτησε στο ξέφτι κάποιου σύννεφου που περνούσε βιαστικά.Δεν άκουσες;Σε ρώτησα, τι χρώμα έχει η λύπη;

– Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα την ώρα που γέρνει ο ήλιος στη αγγαλιά της. Ένα βαθύ άγριο μπλέ.

– Τι χρώμα έχουν τα όνειρα;

– Τα όνειρα; Τα όνειρα έχουν το χρώμα του δειλινού.

– Τί χρώμα έχει η χαρά;

– Το χρώμα του μεσημεριού αστεράκι μου.

– Και η μοναξιά;

– Η μοναξιά έχει χρώμα μενεξελί.

– Τι όμορφα που είναι τα χρώματα! Θα σου χαρίσω ένα ουράνιο τόξο, να το ρίχνεις επάνω σου όταν κρυώνεις.

– Το αστέρι έκλεισε τα ματια του και ακούμπησε στο φράκτη. Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε.

– Και η αγάπη; Ξέχασα να σε ρωτήσω, τι χρώμα έχει η αγάπη;

– …Το χρώμα που έχουν τα μάτια του Θεού,απάντησε το δέντρο.

– Τι χρώμα έχει ο έρωτας;

– Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, όταν είναι πανσέληνος.

– Έτσι ε; Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, είπε τo αστέρι… Κοίταξε μακριά στο κενό… Και δάκρυσε …..


– Μην πικραίνεσαι, είπε. Και βούρκωσε. Είναι όμορφη η ζωή. Πιστεψέ με. Αξίζει να τη ζεί κανείς, έστω κι αν κάποτε γεμίζει πληγές. Σε νιώθω. Λες να μην τα ξέρω όλ' αυτά; Μα να θυμάσαι πάντα, φιλαράκο, πως αύριο ξημερώνει μια καινούρια μέρα. Δε σταματάει πουθενά η ζωή. Μη σε μπερδέψουνε κάτι κακομοίρηδες, που σφίγγουν σαν το παραδοσάκουλο της ψυχής τους. Κι ο άνθρωπος σαν τα δέντρα είναι. Ανθίζει, κάνει καρπούς, μαδάει, και πάλι απο την αρχή. Τωρα έχεις φουρτούνα εσύ, και δεν καταλαβαίνεις τίποτα. Φύλαξέ τα όμως στο μυαλό σου αυτά που ακούς. Δεν σου κάνω το δάσκαλο. Ένας γερο-ξεκούτης είμαι. Μα αυτά τα πράγματα έτσι γίνονται. Το ξέρω καλά. Αν θέλεις να φύγεις, φύγε. Κανείς δεν μπορεί να σε κρατήσει. Προχώρα όρθιος όμως. Έτσι; ………………………………………………………………………………………….

– Aυριο θα 'ναι μια καινούρια μέρα, αγόρι μου. Πλύσου, χτενίσου, ψιθύρισε ένα τραγουδάκι και ξεκίνα. Δεν ξέρω τιποτ' άλλο να σου πω, Έζησα τόσα χρόνια σ'αυτή τη γη. Δεν αρνήθηκα ποτέ τα λάθη μου. Δε γουστάρω τους ανθρώπους που είναι ατσαλάκωτοι. Αξίζει να ζείς μέσα στη γυάλα, απο φόβο μην πληγωθείς; Ζήσε τη ζωή σου ελεύθερα. Κι όταν τσακίζεσαι, να 'χεις το θάρρος να λές: Με γεια μου με χαρά μου. Φτου κι από την αρχή τώρα. Όχι κακομοιριές και κλαψούρες. Η ζωή είναι όμορφη, παλικάρι μου, μόνο όταν την ζείς. Όταν κυλιέσαι μαζί της. Πότε σε λασπουριές και πότε σε ροδοπέταλα. Κράτα της αναμνήσεις σου και προχώρα… Μια περιπλάνηση είναι το διάβα μας σ' αυτό το κόσμο. Μια περιπλάνηση ανάμεσα ουρανού και γής. Aντε να πιούμε και το τελευταίο. Έχω να σηκωθώ νωρίς αύριο.

……………………………………………………………………………………

– Ποιός είναι ο δυνατός; Ρώτησε ξαφνικά το δέντρο.

– Αυτός που περπατά μέσα στη νύχτα μόνος του. Κι όμως, φοβάται τόσο το σκοτάδι. Αυτός που περιμένει στην πλαγιά τους λύκους. Κι ας τρέμει σαν το λαγό ακούγοντας τα ουρλιαχτά τους. Αυτός που γλιστράει, που γονατίζει, που γεμίζει λάσπες. Που χώνεται στο θολό ποτάμι ως το λαιμό. Και μια στιγμή,μέσα στο χαλασμό, απλώνει τα παγωμένα χέρια του, κόβει κίτρινες μαργαρίτες και στολίζει τα μαλιά του. Αυτός είναι ο δυνατός.

Ένα κουκούλι έπεσε κείνη την ώρα στο χώμα κι έσπασε. Μια πολύχρωμη πεταλούδα πήδηξε από μέσα. Ξεδίπλωσε τα φτερά της και πέταξε γύρω από τις μυρτιές. Ύστερα κοντοστάθηκε, κοίταξε μια στιγμή στα μάτια το Θεό, και ψιθύρισε:

– Γειά σου! Τι όμορφος που είναι ο κόσμος σου! ……………………………………………………………………………………………… «Προσεξε μην ξεχάσεις ποτέ πως η ζωή αγαπά αυτούς που την περιμένουν στη γωνία του δρόμου μ' ένα λουλούδι στο χέρι. Μπορεί να γονατίζεις, να σερνεσαι, να ματώνεις. Ωραία! Δε χαλασε ο κόσμος. Έτσι συμβαίνει με τους ανθρώπους. Έχεις πάντα το καιρό να σηκωθείς. Τ' αγαλματα μόνο δε λυγάνε».

Ονειρεύονται… και ελπίζουν…

– Πες μου ένα χαρούμενο τραγούδι για την ζωή, είπε το δέντρο στ' αστέρι του.

– Το τραγούδι που λέει η καγκελόπορτα, όταν ανοίγει και μπαίνει κάποιος που αγαπάς.

– Δείξε μου ένα ακριβό στολίδι.

– Τα καράβια και τους Ινδιάνους με τα βέλη και τα πολύχρωμα φτερά, που είναι ζωγραφισμένα στους άσπρους τοίχους μιας καμαρούλας.

– Όμορφη βραδιά απόψε. Aκου, πως τραγουδάει το τριζόνι!

Σε λίγο θα βγεί ο Αυγερινός. Σε λίγο θα ξημερώσει. Κοίτα που ξεχάστηκε μια ξελογιασμένη καρδερίνα. Και ξαγρυπνά. Κοιτάζει το φεγγάρι. Και ονειρεύεται…

– Σε λίγο θα ξημερώσει… Κοίτα που ξεχάστηκαν κάποιοι ξελογιασμένοι άνθρωποι. Και ξαγρυπνούν. Κοιτάζουν το φεγγάρι. Κι ονειρεύονται… Ονειρεύονται και ελπίζουν…


* για σενα αστερι μου.............

μην παψεις ποτε να ονειρευεσαι και να ελπιζεις…….

ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΟΜΟΡΦΗ!!


Ξερεις τι αγναντευω;
Αγναντευω τη ζωη....
Εχει κατι απογευματα η ατιμη!!
Παιρνει το ροζ χρωμα του δειλινου,
το ανακατευει με το χρυσαφι του ηλιου,
το σκορπαει μεσα στο απεραντο γαλαζιο
της θαλασσας ,σου χαμογελα γλυκα
και σου απλωνει το χερι.....
Νοιωθω τοσο πολυ την αναγκη να της πω
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!!!

Ολα καλα!!!



Ειμαι δω κοντα στο πλευρο σου
μια ζωη ο ανθρωπος σου
μην μου ανησυχεις ....
θα σ'εχω αγκαλια
να μην μου κουραστεις.....

FOR YOU...

Ετσι.....



Κι αλλιως....



Ασε την αγαπη να ταξιδεψει....
Ισως καποτε φτασει εκει που πρεπει...
Στην αρχη και το τελος του δικου μας κοσμου!!

Τρίτη, 26 Αυγούστου 2008

Εισαι...


Εισαι ουρανος στην συννεφια μου.

Εισαι φως στην σκοτεινια μου.

Εισαι αστερι στην νυχτια μου.

Εισαι βλεμμα στην ματια μου.

Εισαι παλμος στην καρδια μου.

Εισαι γελιο στην χαρα μου.

Εισαι ελπιδα στα ονειρα μου.

Εισαι παραθυρι στην ψυχη μου .

Εισαι ζωη στην ζωη μου.

Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2008

Περιμενε με......



Οταν κοιμασαι το φεγγαρι ερχεται
και σου δινει τα πιο γλυκα φιλια του..
Σημερα αποφασισα να παρω τη θεση του.

Θα με περιμενεις;

Σ' ΑΓΑΠΩ...



Σ'αγαπω,
και ουτε ξερω τι θα πει

εγωισμος στον ερωτα μου.

Σ'αγαπω,
ειμ' ενας ανθρωπος απλος,
γιατι αγαπαω και πιστευω στην καρδια μου.

Σ' αγαπω,
τι αλλο θελω, εισ' απλος
κι αληθινος, εισ' ενας αλλος...

Σ' αγαπω,
εισαι στη σκεψη μου το φως,
εισαι ο πιο γλυκος καημος, ο πιο μεγαλος.

Σ' αγαπω,
κι ο ερχομος σου ειν' η μεγαλη μας στιγμη,

η πιο μεγαλη μας στιγμη...

Σ' αγαπω,
θα'σαι για παντα ο τελευταιος μου σταθμος.

Σ' αγαπω,
κι ουτε μπορει να γινει τωρα πια αλλιως.....

θα σ'αγαπω...

Σάββατο, 23 Αυγούστου 2008

Ποτε...



Ποτε θα' ρθει αυτη η μερα,που θα βρεθουμε μαζι.
Οι δυο μας. Μονοι μας.
Θα μεθυσουμε και θα βγουμε
να ζωγραφισουμε
καρδιες στις λεωφορους.
Θα τρεχουμε ξυπολυτοι,
θα βουταμε στα ποταμια,

θα σκορπαμε φιλια,
θα φωναζουμε ζητωωωω!!!


Αλκυονη Παπαδακη

Στη ζωη μου,
εμαθα μονο να δινω
και μου αρεσει να δινω
και ξερω να δινω...

Ομως δεν,
εμαθα να ζητω
και μου αρεσει να ζητω
αλλα δεν ξερω να ζητω...